| امکان سنجی توسعه پایدار صنعت گردشگری در جنوب شرق کشور (مطالعه موردی منطقه بلوچستان) |
| کد مقاله : 1781-PAYDARI |
| نویسندگان |
|
مجید معینی پور *1، ابراهیم ملک محمودی2، مسعود تاجمیرریاحی3 1پژوهشگر 2مربی، دانشگاه افسری و تربیت پاسداری امام (علیهالسلام)، تهران، ایران 3مربی ، آموزش و پرورش ناحیه یک، اصفهان، ایران |
| چکیده مقاله |
| صنعت گردشگری یکی از صنایع درآمدزا و رقابتی است که نقش مؤثری در ایجاد اشتغال، بهبود محیط زیست و توسعه پایدار جوامع دارد. پژوهش حاضر نیز با هدف امکانسنجی توسعه پایدار صنعت گردشگری در جنوب شرق کشور با تأکید بر منطقه جنوبی استان سیستان و بلوچستان صورت گرفته است. این تحقیق در پی آن است که با شناسایی دقیق پتانسیلها و چالشهای منطقه، مدل راهبردی برای دستیابی به توسعهای متوازن و جامعهمحور ارائه دهد. روششناسی این مطالعه از نظر هدف، کاربرد و ماهیت، توصیفی-تحلیلی است و دادهها از طریق مطالعات کتابخانهای و اسنادی گردآوری شده است. نتایج تحلیل نشان داد که منطقه بلوچستان از نقاط قوت بینظیری چون جاذبههای ژئوتوریسم منحصر به فرد، فرهنگ زنده بلوچ و موقعیت استراتژیک اقیانوسی برخوردار است. با این حال، این منطقه با نقاط ضعف عمدهای نظیر ضعف زیرساختهای کلیدی، کمبود نیروی انسانی متخصص و بحران آب مواجه است. همچنین، تهدید تصویر نامناسب امنیتی به عنوان مهمترین عامل بازدارنده خارجی شناسایی شد زیرا توسعه پایدار بدون امنیت، در معرض فروپاشی و بی ثباتی است. بر اساس یافته های تحقیق، در این منطقه توسعه پایدار به شرط اجرای طرح ها و برنامه ها؛ تمرکز بر توسعه ژئوتوریسم و دیپلماسی فرهنگی مرزی با بهرهگیری از فرصت منطقه آزاد رقابتی؛ مقابله با تصویر امنیتی منفی از طریق نمایش فرهنگ میهماننواز و طبیعت بکر؛ رفع ضعف زیرساختها با استفاده از سرمایهگذاریهای منطقه آزاد و تمرکز بر مدل بومگردی مقیاسِ کوچک و جامعهمحور برای مدیریت ریسکهای زیستمحیطی مانند بحران آب امکانپذیر است. |
| کلیدواژه ها |
| توسعه پایدار، گردشگری مرزی، امکانسنجی، منطقه بلوچستان، سواحل مکران. |
| وضعیت: پذیرفته شده |
