الگوی برنامه‌ریزی و حکمرانی فضایی بندرشهرهای سواحل مکران در تقویت امنیت پایدار دریایی
کد مقاله : 1662-PAYDARI (R1)
نویسندگان
میلاد زندسلیمی *
دانشجوی دکتری شهرسازی ، دانشگاه هنر، تهران، ایران
چکیده مقاله
این پژوهش با هدف تبیین و طراحی الگوی مطلوب برنامه‌ریزی و حکمرانی فضایی در بندر-شهرهای سواحل مکران جهت استقرار امنیت پایدار دریایی، با تمرکز راهبردی بر ظرفیت‌های هم‌افزای بسیج سازندگی و جامعه محلی انجام شده است. مسئله بنیادین مورد بررسی، گسست موجود میان طرح‌های کلان توسعه اقتصادی و الزامات امنیت بومی در این منطقه و همچنین ناتوانی رویکردهای سنتی و متمرکز دولتی در جلب مشارکت عمومی برای پایدارسازی امنیت است. اساس کار این مطالعه بر روش مرور نظام‌مند استوار است که طی آن با جستجو، غربالگری و تحلیل محتوای منابع علمی معتبر و اسناد فرادستی در بازه زمانی مشخص، مؤلفه‌های کلیدی حکمرانی فضایی استخراج و مورد ترکیب قرار گرفته‌اند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که الگوی موفق حکمرانی در مکران، مدلی شبکه‌ای و چندسطحی است که در آن بسیج سازندگی فراتر از یک نیروی عمرانی صرف، به عنوان یک نهاد میانجی و تسهیل‌گر توسعه عمل کرده و با محرومیت‌زدایی هدفمند و اشتغال‌زایی خرد، ریشه‌های ناامنی را می‌خشکاند. همزمان، جامعه محلی با گذار از نقش حاشیه‌ای به متن تصمیم‌گیری‌ها، به عنوان رکن اصلی دفاع مردمی و سرمایه اجتماعی عمل می‌کند. این مطالعه با موفقیت اثبات می‌کند که تلفیق ظرفیت‌های جهادی با دانش و مشارکت بومی، کارآمدترین راهکار برای تحقق امنیت پایدار دریایی است، زیرا با ارتقای شاخص‌های رفاه و عدالت فضایی، تهدیدات را در منشأ خنثی کرده و توسعه‌ای درون‌زا، متوازن و امنیت‌محور را در سواحل مکران تضمین می‌نماید.
کلیدواژه ها
حکمرانی فضایی، امنیت پایدار دریایی، سواحل مکران، بسیج سازندگی، جامعه محلی.
وضعیت: پذیرفته شده