.اولویت بندی سرمایه گذاری در صنایع سیستان و بلوچستان با هدف توسعه پایدار با استفاده از روش TOPSIS
کد مقاله : 1557-PAYDARI (R2)
نویسندگان
ابراهیم آمره *
پژوهشگر خبر عملیات زمینی و آینده پژوهی
چکیده مقاله
در این مقاله به تحلیل ظرفیت‌های کلیدی اقتصادی استان سیستان و بلوچستان، به عنوان یکی از مهم‌ترین مناطق راهبردی ایران با تاکید بر شاخصه ایی چون، صنعت، کشاورزی، گردشگری، معدن، انرژی های تجدید پذیر، شیلات، حمل و نقل و مبادلات مرزی می‌پردازد. این استان به دلیل موقعیت جغرافیایی نحصربه‌فرد خود، دروازه ورود ایران به اقیانوس هند و حلقه اتصال آن به بازارهای آسیای میانه و شبه‌قاره هند محسوب می‌شود. با وجود پتانسیل‌های بالقوه فراوان، استان با چالش‌های ساختاری عمیقی نظیر کمبود شدید منابع آب، ضعف زیرساخت‌های حمل‌ونقل داخلی، و نیاز به توسعه سرمایه‌گذاری در بخش نیروی انسانی مواجه است. هدف این مقاله ارائه تصویری شفاف از این مزیت‌های نسبی و پیشنهاد مسیرهای توسعه پایدار برای تبدیل سیستان و بلوچستان به قطب اقتصادی شرق کشور است. توسعه پایدار در این استان نیازمند رویکردی کل‌نگر است که ضمن بهره‌برداری از مزیت‌های ژئوپلیتیک، به حفظ محیط زیست و توانمندسازی جوامع محلی توجه ویژه داشته باشد. در این مقاله با استفاده از نطر خبرگان و روش کتابخانه ای و مطالعه خبرگزاری ها و با کمک روش TOPSIS مدل حل و پیشنهاداتی ارائه شد. نتایج این بررسی به اولویت در سرمایه گذاری در شهرهای این استان به شرح کنارک، زهک، زابل، هیرمند، چابهار و دشتستانی، میرجاوه، زاهدان، سرباز، سراوان، ایرانشهر، نیک شهر، خاش. اشاره دارد.
کلیدواژه ها
صنایع، توسعه پایدار، سرمایه گذاری، استراتژیک
وضعیت: پذیرفته شده