| میراث فرهنگی ناملموس به مثابه زیرساخت امنیت پایدار: تحلیل کارکردی سرمایه اجتماعی در استان سیستان و بلوچستان |
| کد مقاله : 1491-PAYDARI |
| نویسندگان |
|
دفتر تحقیقات کاربردی انتظامی استان خراسان جنوبی * بیرجند - بلوار شهید بهشتی - روبروی اداره برق شهرستان بیرجند - جنب 197 |
| چکیده مقاله |
| دستیابی به امنیت پایدار در مناطق مرزی و دارای اقوام مختلف نظیر سیستان و بلوچستان، مستلزم گذار از رویکردهای سختافزاری به راهبردهای نرم امنیت ساز مبتنی بر انسجام اجتماعی است؛ موضوعی که اهمیت آن با توجه به موقعیت ژئوپلیتیک و تنوع قومی- مذهبی این استان دوچندان میشود. پژوهش حاضر با هدف تبیین مکانیسمهای جامعهشناختی تولید امنیت، با روش توصیفی- تحلیلی و بهرهگیری از سنتز نظریات کلاسیک (دورکیم)، مدرن (پاتنام) و خرد (کالینز و الکساندر)، به واکاوی نقش میراث فرهنگی ناملموس در بازتولید سرمایه اجتماعی (عمودی، درونگروهی و بینگروهی) پرداخته است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که چالش اصلی استان نه فقدان سرمایه اجتماعی، بلکه عدم توازن ساختاری میان سطح بالای سرمایه درونگروهی و ضعف سرمایه برونگروهی و سرمایه عمودی است. عدم توازن مذکور خود یکی از دلایل اصلی عدم وجود امنیت و عدم کارایی مطلوب راهبردهای امنیتی سختافزاری است. در همین راستا این پژوهش آشکار میکند که از رهگذر باز-چارچوببندی میراث فرهنگی ناملموس از یک کالای موزهای به یک فرایند آیینی زنده و پویا و همچنین بهرهگیری از مساله «وحدت در عین کثرت»، میتوان این میراث را به موتور محرک تولید اعتماد بینگروهی و عمودی تبدیل کرد و ضمن ترمیم شکافهای توسعهای، امنیت را به صورت درونزا و پایدار محقق ساخت. |
| کلیدواژه ها |
| امنیت پایدار، همبستگی اجتماعی، سرمایه اجتماعی، میراث فرهنگی ناملموس. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
