| نقش اقوام، مذاهب و ظرفیتهای همگرا در توسعه امنیت مرزهای جنوب شرقی ایران (با تأکید بر قوم بلوچ) |
| کد مقاله : 1388-PAYDARI (R1) |
| نویسندگان |
|
علیرضا حیدرنژاد *1، فاطمه فولادی منصوری2، محسن صوفی زمرد3 1عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی 2دانشجو 3عضو هیئت علمی دانشگاه |
| چکیده مقاله |
| مقدمه و هدف: امنیت مناطق مرزی، بهویژه در جنوب شرق کشور به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی خاص، همواره با تهدیدات امنیتی مواجه بوده است. هدف این پژوهش، بررسی نقش اقوام، مذاهب و ظرفیتهای همگرا (با تأکید بر قوم بلوچ) در توسعه امنیت پایدار مرزهای جنوب شرقی ایران بود. فرض اصلی بر تأثیر معنادار قوم بلوچ بر امنیت پایدار استوار بود. روش تحقیق: این پژوهش با رویکردی توصیفی–تحلیلی و هدف کاربردی انجام شد. دادهها از طریق پیمایش میدانی با ابزار پرسشنامه محققساخته (مقیاس لیکرت پنجدرجهای) و تکمیل آن با مصاحبههای نیمهساختاریافته با نخبگان محلی جمعآوری گردید. نمونهگیری با روش هدفمند در قسمت کیفی و تصادفی ساده در قسمت کمی صورت پذیرفته و حجم نمونه نهایی با استفاده از جدول مورگان برای تحلیل آماری 120 نفر از کارکنان نظامی و امنیتی فعال در منطقه و مقامات رسمی و نخبگان بومی (سران طوایف و روحانیون) تعیین شده است. ضریب آلفای کرونباخ ۰.۸۰۳، اعتبار ابزار را تأیید کرد. یافتهها: نتایج آزمون آماری نشان داد که تمامی فرضیات فرعی تأیید شدند. در میان مؤلفهها، نقش فرهنگی (میانگین 4.47) بالاترین میانگین و تأثیرگذاری را داشته و سپس ابعاد امنیتی، اجتماعی و سیاسی قرار گرفتند. رابطه معناداری میان معیشت، مشارکت سیاسی/اجتماعی قوم بلوچ و ایجاد امنیت در مرزها مشاهده شد. نتیجهگیری: قوم بلوچ یک شریک امنیتی حیاتی در کنترل تهدیدات مرزی است. امنیت پایدار در این منطقه در گرو تقویت زیرساختهای فرهنگی و اعتمادسازی متقابل است. شکاف اصلی در بعد سیاسی، نیازمند تقویت سازوکارهای مشارکت محلی در سطوح تصمیمگیری است تا از ظرفیتهای همگرای بومی بهطور کامل در راستای توسعه امنیت بهرهبرداری گردد. |
| کلیدواژه ها |
| اقوام و مذاهب، توسعه، امنیت، مرزهای جنوب شرق، - قوم بلوچ |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
