| نقش محرکهای اقتصادی در ارتقای امنیت پایدار مناطق مرزی سیستان و بلوچستان |
| کد مقاله : 1365-PAYDARI |
| نویسندگان |
|
امید ادیب صابر * نخبه وظیقه دانشگاه عالی دفاع |
| چکیده مقاله |
| طی دهههای اخیر راهبردهای تأمین امنیت مرزهای ایران عمدتاً بر انسداد فیزیکی مرز و تقویت توان نظامی و انتظامی متمرکز بوده و به ابعاد اقتصادی و اجتماعی سکونتگاههای مرزی کمتر توجه شده است. این در حالی است که در بسیاری از شهرهای مرزی، از جمله در استان سیستان و بلوچستان، نرخ بیکاری، فقر و محرومیت در بالاترین سطح و همزمان سهم جمعیت کیفری در حوزه قاچاق کالا و مواد مخدر چشمگیر است. استان سیستان و بلوچستان با دارا بودن حدود ۱۲۵۰ کیلومتر مرز خشکی و ۳۱۰ کیلومتر مرز آبی با دو کشور ناامن و بیثبات افغانستان و پاکستان، یکی از حساسترین و راهبردیترین پهنههای مرزی کشور بهشمار میآید؛ جایی که فقر ساختاری، ضعف زیرساختها و محدودیت فرصتهای شغلی، زمینهساز گرایش به فعالیتهای غیرقانونی و تشدید ناامنی است. این مقاله با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با اتکا به دادههای ثانویه، به بررسی پیوند میان محرک های اقتصادی (اشتغال، درآمد، دسترسی به خدمات و رفاه) و وضعیت امنیت مرزی در استان سیستان و بلوچستان میپردازد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که فقر، بیکاری و فقدان انگیزه برای ماندگاری در نواحی مرزی، از عوامل اصلی مهاجرت مرزنشینان، تضعیف حضور جمعیت بومی و در نتیجه کاهش امنیت پایدار مرزهاست. بر این اساس، توسعه اقتصادی مبتنی بر ایجاد فرصتهای شغلی و تقویت بازارچههای مرزی بهعنوان یکی از مهمترین راهبردهای نیل به امنیت پایدار در مرزهای استان پیشنهاد میشود.بر این اساس، توسعه اقتصادی مبتنی بر ایجاد فرصتهای شغلی و تقویت بازارچههای مرزی بهعنوان یکی از مهمترین راهبردهای نیل به امنیت پایدار در مرزهای استان پیشنهاد میشودبر این اساس، توسعه اقتصادی مبتنی بر ایجاد فرصتهای شغلی و تقویت بازارچههای مرزی بهعنوان یکی از مهمترین راهبردهای نیل به امنیت پایدار در مرزهای استان پیشنهاد میشود |
| کلیدواژه ها |
| مسائل اقتصادی، مسائل اجتماعی، امنیت، شهرهای مرزی، سیستان و بلوچستان |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
