موانع توسعه و امنیت پایدار در استان سیستان و بلوچستان
کد مقاله : 1271-PAYDARI (R3)
نویسندگان
یاسر میر *
مدرس ، دانشکده دافوس سپاه ،دانشگاه امام حسین علیه السلام
چکیده مقاله
امنیت و توسعه رابطه دوسویه دارند، مکمل و زمینه ساز همدیگر هستند.توسعه و امنیت به اندیشه و شناخت همه جانبه نیاز دارد. برخوردهای سلیقه ای، غیرکارشناسی مطمئناً به امر توسعه لطمه وارد می کند. استان سیستان و بلوچستان علی رغم داشتن ظزفیت ها و پتانسیل‌های فراوان برای توسعه همواره یکی از مناطق عقب افتاده وچالش برانگیز بوده است بر این اساس بررسی موانع توسعه و امنیت پایدار این استان اهمیت ویژه ای دارد،تاخیر در این امر آسیب‌های جبران ناپذیری را متوجه این منطقه و حتی ایران خواهد کرد. علی رغم اجرای برنامه های متعدد توسعه و همچنین سند چشم انداز 20 ساله و سند توسعه ملی استان که در آن سیستان و بلوچستان را توسعه یافته و بهره مند از امنیت پایدار در ابعاد مختلف ،دارای زیر ساخت های لازم در بخش های انرژی ، ارتباطات و برخورداری از شاخص های توسعه همانندسایر استان ها دیده ،اگرچه اقدامات موثری صورت گرفته، اما همچنان مسائلی مانند فقدان مشارکت موثر مردم در فعالیت های اقتصادی و اجتماعی ،نرخ بالای بیکاری، درآمد سرانه پایین و ناامنی وجود دارد. این پژوهش با روش تحلیلی –توصیفی به موضوع پرداخته و معتقد است ، شناخت ضعیف دولتمردان از مسائل استان ،ضعف زیرساخت ها، فقدان انسجام در برنامه‌های توسعه،مرکزگرایی و فعالیت گروه های واگرای قومی و مذهبی از موانع توسعه و امنیت پایدار استان سیستان و بلوچستان است.
کلیدواژه ها
توسعه،امنیت،امنیت پایدار،سیستان و بلوچستان
وضعیت: پذیرفته شده