| توسعه و امنیت پایدار در منطقه جنوب شرق کشور از دیدگاه موازین حقوق بینالملل |
| کد مقاله : 1229-PAYDARI |
| نویسندگان |
|
سیداصغر جعفری * دانشیار دانشگاه صنعتی مالک اشتر |
| چکیده مقاله |
| جنوب شرق ایران، بهویژه استان سیستان و بلوچستان و سواحل مکران، یکی از حساسترین و در عین حال پرظرفیتترین مناطق کشور از نظر ژئوپلیتیکی و اقتصادی است. همجواری با پاکستان و افغانستان، دسترسی به آبهای آزاد و قرارگیری در مسیر کریدورهای بینالمللی، موقعیت منحصربهفردی برای این منطقه ایجاد کرده است.جنوب شرق ایران، بهدلیل موقعیت ژئوپلیتیکی ویژه، اهمیت مضاعفی در این زمینه دارد. این منطقه نه تنها بهعنوان گذرگاه راهبردی ایران به اقیانوس هند عمل میکند، بلکه مرز مشترکی با دو کشور افغانستان و پاکستان دارد. از نگاه حقوق بینالملل، وضعیت چنین مناطقی مستلزم همزیستی مسالمتآمیز، همکاری منطقهای و رعایت اصول توسعه پایدار است. از منظر حقوق بینالملل، توسعه و امنیت پایدار در مناطق مرزی نه تنها یک تعهد داخلی بلکه جزئی از مسئولیت دولتها در قبال جامعه جهانی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی راهکارهای حقوقی و سیاسی برای تقویت توسعه و امنیت پایدار در جنوب شرق کشور با استناد به اصول حقوق بینالملل، به این پرسش اصلی پاسخ خواهد داد که از نظر حقوق بین الملل برای تقویت توسعه و امنیت پایدار در جنوب شرق کشور چه راهکارهای حقوقی و سیاسی وجود دارد؟ این پژوهش از نظر هدف، کاربردی است و به لحاظ ماهیت کیفی و به لحاظ روش گردآوری اطلاعات، توصیفی- تحلیلی است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که جمهوری اسلامی ایران میتواند با تکیه بر ابزارهای حقوقی و دیپلماسی منطقهای، و مبتنی بر اصول و قواعد حقوق بینالملل از جمله اصل توسعه پایدار، اصل همکاری بینالمللی، احترام به حاکمیت دولتها و تعهد به صلح و امنیت منطقهای، مسیر توسعه و امنیت پایدار در جنوب شرق کشور را تقویت کند. |
| کلیدواژه ها |
| توسعه پایدار، امنیت مرزی، حقوق بینالملل، جنوب شرق ایران، همکاری منطقهای، صلح پایدار. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
