نقش رسانه‌های دیجیتال قومی و گردشگری فرهنگی در هویت‌سازی اجتماعی و امنیت پایدار منطقه جنوب شرق ایران
کد مقاله : 1204-PAYDARI (R2)
نویسندگان
احمد صادقی *
ستوان دوم وظیفه نزاجا (گروه 455 مهندسی رزمی)
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش رسانه‌های دیجیتال قومی و گردشگری فرهنگی در هویت‌سازی اجتماعی و تقویت امنیت پایدار منطقه جنوب شرق ایران انجام شده است. این مطالعه بر اساس رویکرد ترکیبی کیفی و کمی صورت گرفته است. در بخش کیفی، جامعه آماری شامل ۱۳ کارشناس برجسته حوزه فرهنگ و رسانه در استان‌های سیستان و بلوچستان و هرمزگان بود که با روش نمونه‌گیری گلوله‌برفی و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق (تا دستیابی به اشباع نظری) مورد بررسی قرار گرفتند. در بخش کمی، جامعه آماری ۱۹۰ فعال فرهنگی و گردشگری محلی و ملی در منطقه تشکیل‌دهنده بود و با استفاده از نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای، حجم نمونه ۱۳۵ نفر (بر اساس فرمول کوکران) انتخاب شد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل پرسشنامه محقق‌ساخته (با روایی محتوایی تأییدشده توسط پانل کارشناسان و پایایی آلفای کرونباخ ۰.۸۵) و مصاحبه‌های ضبط‌شده بود. تحلیل داده‌های کیفی با نرم‌افزار ATLAS.ti و روش grounded theory انجام شد، در حالی که داده‌های کمی با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های همبستگی کندال تاو و مدل SEM پردازش گردید. یافته‌های کیفی بر تم‌های اصلی مانند "رسانه‌های دیجیتال بلوچ برای بازنمایی هویت قومی" و "گردشگری فرهنگی در کاهش تنش‌های اجتماعی مرزی" تأکید دارد. نتایج کمی نشان‌دهنده همبستگی مثبت و معنادار بین رسانه‌های دیجیتال قومی و هویت‌سازی اجتماعی (r=۰.۵۸، p<۰.۰۱) و گردشگری فرهنگی با امنیت پایدار (تا ۳۵ درصد رشد بازدید جاذبه‌های تاریخی سیستان و بلوچستان در نوروز ۱۴۰۳، معادل ۹۳۰ هزار نفر با رشد ۳۱ درصدی اقامت) است. این پژوهش خلأ ادبیات موجود در پیوند رسانه‌های دیجیتال با هویت قومی بلوچ (با چالش‌های تحریف هویت در ۴۰ درصد متون قومی) و گردشگری فرهنگی (سهم ۱۵ درصدی GDP منطقه از گردشگری طبیعی/تاریخی) را پر کرده و بر ضرورت استراتژی‌های رسانه‌ای برای کاهش تنش‌های اجتماعی مرزی (مانند همگرایی بلوچ-پشتون) تأکید می‌ورزد.
کلیدواژه ها
رسانه‌های دیجیتال قومی، گردشگری فرهنگی، هویت‌سازی اجتماعی، امنیت پایدار، جنوب شرق ایران
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی