طراحی پارادایم امنیت هیبریدی هوشمند در مناطق مرزی: تلفیق سایبر-فیزیکی-زیستی با محوریت تاب‌آوری شناختی (مطالعه موردی: مرزهای جنوب شرق ایران)
کد مقاله : 1159-PAYDARI (R1)
نویسندگان
جواد الله ویسیان *1، حامد اصلانی2، علی عباسی رائی3
1کارشناسی مدیریت دفاعی دانشگاه امام علی علیه‌السلام،تهران، ایران
2مرکزاموزش پشتیبانی نزاجا
3دانشگاه افسری امام علی علیه‌السلام
چکیده مقاله
مناطق مرزی جنوب شرق ایران به دلایل موقعیت جغرافیایی و شرایط خاص اجتماعی، همواره در معرض تهدیدات امنیتی چندبعدی بوده‌اند. این پژوهش با هدف طراحی الگویی یکپارچه برای ارتقای امنیت در این مناطق، به بررسی راهکارهای نوین مقابله با تهدیدات ترکیبی می‌پردازد. در این راستا، مطالعه حاضر با بهره‌گیری از روش تحقیق ترکیبی و با تکیه بر داده‌های میدانی و نظرات خبرگان، الگویی جامع ارائه می‌دهد که ابعاد مختلف تهدیدات را پوشش می‌دهد.برای دستیابی به این هدف، در گام نخست با استفاده از روش کیفی و انجام مصاحبه‌های عمیق با سی تن از فرماندهان و متخصصان حوزه امنیت مرزی، مؤلفه‌های اساسی شناسایی شد. سپس در مرحله کمی، با تدوین پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته و توزیع آن در بین جامعه آماری متشکل از مسئولان و کارشناسان مرتبط، داده‌های لازم گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش‌های پیشرفته آماری و نرم‌افزارهای تخصصی انجام گرفت.یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که الگوی پیشنهادی می‌تواند با ایجاد هماهنگی بین سامانه‌های نظارتی و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، سطح ایمنی در مناطق مرزی را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. همچنین این الگو با تقویت سازوکارهای خودکنترلی و ارتقای مشارکت مردمی، زمینه کاهش هزینه‌های امنیتی و افزایش کارایی را فراهم می‌آورد. به طور مشخص، نتایج نشان داد اجرای این الگو می‌تواند زمان عکس‌العمل در برابر تهدیدات را تا چهل درصد کاهش داده و دقت تشخیص تهدیدات را تا شصت و پنج درصد بهبود بخشد.این پژوهش از جهت ارائه الگویی بومی و کاربردی برای مقابله با تهدیدات امنیتی در مناطق مرزی حائز اهمیت است و می‌تواند مبنای مناسبی برای سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری در این حوزه باشد.
کلیدواژه ها
امنیت مرزی، تهدیدات ترکیبی، الگوی یکپارچه، مناطق مرزی جنوب شرق، فناوری‌های نوین
وضعیت: پذیرفته شده