واکاوی راهبردهای تاب‌آوری در مدیریت منابع آب و تأمین امنیت غذایی در اقلیم خشک جنوب شرق ایران
کد مقاله : 1137-PAYDARI (R2)
نویسندگان
حسن رضائی *
استادیار گروه جغرافیا
چکیده مقاله
جنوب شرق ایران به‌عنوان یکی از خشک‌ترین و آسیب‌پذیرترین مناطق کشور، با چالش‌های چندبعدی کمبود آب، تغییرات اقلیمی شدید، فرونشست زمین و ناامنی غذایی مزمن روبه‌رو است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با به‌کارگیری روش تحلیل مضمون (بر اساس چارچوب براون و کلارک)، به واکاوی راهبردهای تاب‌آوری در مدیریت منابع آب و تأمین امنیت غذایی در این منطقه پرداخته است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 10 ذینفع کلیدی: شامل کشاورزان تاب‌آور، مدیران محلی سازمان‌های آب و کشاورزی، کارشناسان محیط‌زیست و نمایندگان جوامع محلی جمع‌آوری شدند. همچنین، اسناد سیاستی و گزارش‌های میدانی به‌عنوان داده‌های تکمیلی تحلیل گردید. یافته‌ها چهار مضمون اصلی را آشکار ساخت: (1) احیای دانش محلی و سیستم‌های سنتی مدیریت آب (مانند قنات‌ها و سیستم سهم‌آب عرفی)، که نه‌تنها با شرایط اقلیمی سازگارند، بلکه بر پایه اصول اخلاقی و عدالت آبی استوار هستند؛ (2) حکمرانی تطبیقی و مشارکت چندسطحی در تصمیم‌گیری‌های آبی، که نیازمند ایجاد نهادهای محلی با اختیارات قانونی و حضور فعال ذینفعان است؛ (3) تنوع‌بخشی به کشاورزی از طریق کشت محصولات کم‌آب‌بر (مانند خرما، زعفران و گیاهان دارویی) و کاهش وابستگی به الگوهای مصرف آب ناکارآمد و سیاست‌های خودکفایی غذایی نامناسب؛ و (4) تقویت سرمایه‌های اجتماعی و اقتصادی خانوارها، به‌ویژه از طریق فعالیت‌های درآمدزای زنان روستایی و شبکه‌های همیاری محلی. نتایج نشان می‌دهد که تاب‌آوری در این منطقه، فرآیندی اجتماعی-اکولوژیک است که مستلزم تلفیق دانش بومی، نوآوری نهادی و توانمندسازی جوامع محلی است. پژوهش پیشنهاد می‌کند سیاست‌گذاری‌ها از رویکردهای متمرکز و مهندسی‌محور فاصله گرفته و بر ظرفیت‌های ذاتی خانوارها و نهادهای محلی تکیه کنند تا به امنیت آب و غذای پایدار دست یابند. این مطالعه با تأکید بر راه‌حل‌های پایین‌به‌بالا، چارچوبی کاربردی برای سیاست‌گذاری‌های تطبیقی در مناطق خشک ارائه می‌دهد
کلیدواژه ها
تاب‌آوری، مدیریت منابع آب، امنیت غذایی، اقلیم خشک، جنوب شرق ایران.
وضعیت: پذیرفته شده