| معرفی و بررسی سامانه ذخیرهسازی حرارت مبتنی بر ماسه بومی و ارزیابی قابلیت اجرای آن در جنوب شرق ایران |
| کد مقاله : 1116-PAYDARI (R5) |
| نویسندگان |
|
وحید شیرگیر *1، محمد کمال اردو2 1دانشگاه خوارزمی 2قرارگاه خاتم الانبیاء هلدینگ نیرو موسسه فاطر |
| چکیده مقاله |
| در دنیای امروز دستیابی به منابع انرژی پایدار، یکی از عوامل کلیدی در تحقق اهداف توسعه اقتصادی و اجتماعی به شمار میرود. با توجه به چالشهای فزایندهای نظیر محدودیت منابع سوختهای فسیلی و آلایندگیهای ناشی از آنها، حرکت به سمت بهرهگیری از منابع انرژی تجدیدپذیر و بهبود کارایی انرژی، ضرورتی انکارناپذیر است. در این راستا، فناوری ذخیرهسازی انرژی حرارتی با استفاده از ماسه، به عنوان راهکاری جدید و نسبتاً کارآمد برای افزایش بهرهوری و کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی در برخی از کشورها مطرح شده و مورد توجه قرار گرفته است. ماسه به دلیل برخورداری از ظرفیت گرمایی بالا، قابلیت دسترسی آسان و هزینه کم، مادهای نسبتاً ایدهآل برای ذخیرهسازی انرژی توسط محققین، تشخیص داده شده است. این فناوری قادر است بسته به نیاز، انرژی گرمایی را از چند روز تا چند ماه حفظ کرده و در زمانهای مقتضی به سامانهی هدف تزریق نماید. در مناطق گرم و خشک جنوب شرق ایران، ضرورت توسعه راهکارهای بومی جهت ذخیرهسازی انرژی حرارتی به منظور افزایش تابآوری زیرساختها و کاهش اتکا به منابع انرژی خارجی، کاملاً محسوس است. این مقاله با معرفی این فناوری و تبیین اصول فنی و جزئیات آن و نیز بررسی پروژههای موفق مشابه در دیگر کشورها، مزایا، محدودیتها و بایستههای اجرایی آن را در اقلیم خاص جنوب شرق ایران تحلیل مینماید. یافتهها حاکی از آن است که با توجه به وفور ماسههای طبیعی و نیز میزان قابل توجه تابش خورشید در این نواحی، امکان راهاندازی سامانههای ذخیرهحرارت بومی با هزینهای مقرونبهصرفه و بازدهی قابل قبول، وجود دارد. همچنین، راهکارهایی برای اجرای آزمایشی این فناوری در زیرساختهای دفاعی، مسکونی و آموزشی منطقه جنوب شرق ایران، با هدف افزایش تابآوری و تسریع روند توسعه منطقهای ارائه گردیده است. |
| کلیدواژه ها |
| انرژی پاک، تاب آوری زیر ساختها، انرژی تجدید پذیر، مخازن ذخیره انرژی ماسه ای. |
| وضعیت: پذیرفته شده |
