| ارزیابی اثربخشی تمرین دورمیزی در توانمندسازی مدیران حوزه سلامت صنعت نفت در مواجهه با حوادث شیمیایی: یک مطالعه نیمهتجربی |
| کد مقاله : 1040-PAYDARI (R6) |
| نویسندگان |
|
احسان تیمورزاده1، محسن عباسی فرج زاده *2، محمد بلال3، اسماعیل حیدرانلو4 1مرکز تحقیقات مدیریت سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران 2کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران مرکز تحقیقات مدیریت سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران 3کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران مرکز تحقیقات مدیریت سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران 4مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری، پژوهشکده علوم بالینی، دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| مقدمه:حوادث شیمیایی یکی از مخربترین تهدیدات پیش روی صنعت نفت به شمار میروند. برای مقابله با این چالش، توانمندسازی نیروهای حوزه سلامت یک ضرورت انکارناپذیر است. در این میان، تمرینهای دورمیزی رویکردی شناخته شده برای افزایش تابآوری و بهبود هماهنگی سازمانی محسوب میشوند. با این حال، پرسش اصلی این است که این تمرینها تا چه حد میتوانند مدیران را در مواجهه با پیچیدگیهای حوادث شیمیایی، به ویژه در حیطه فناوریهای نوین، آماده کنند؟ این مطالعه به دنبال پاسخ به همین پرسش و ارزیابی اثربخشی تمرینهای دورمیزی میباشد. روش کار:این تحقیق به صورت نیمهتجربی و با طرح پیشآزمون و پسآزمون در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام گرفت. جامعه پژوهش را ۸۰ نفر از مدیران و کارشناسان حوزه سلامت صنعت نفت تشکیل دادند که با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. یک دوره فشرده سهروزه شامل آموزشهای تئوری و عملی مبتنی بر سناریوهای شبیهسازی شده، برای شرکتکنندگان طراحی و اجرا شد. در نهایت، عملکرد افراد با استفاده از چکلیستهای استاندارد مورد سنجش قرار گرفت. یافتهها:میانگین نمره کلی سه گروه شرکتکننده به ترتیب ۳۶۲، ۳۶۵ و ۳۶۸ از ۷۰۰ بود که همگی در بازه "متوسط" جای گرفتند. بهترین عملکرد مربوط به "ارتباطات سازمانی" در گروه سوم با نمره ۷۰ از ۱۰۰ بود. در نقطه مقابل، "کاربرد فناوریهای نوین" با نمراتی کمتر یا برابر ۴۰ از ۱۰۰، ضعیفترین حوزه عملکردی در همه گروهها، به ویژه گروه سوم، شناسایی شد. این نتایج دوگانه از یک سو موفقیت نسبی برنامه در تقویت هماهنگی و از سوی دیگر، وجود شکافی عمیق در بکارگیری فناوری را نشان میدهد. نتیجهگیری:یافتهها تایید میکنند که تمرین دورمیزی ابزاری مؤثر برای افزایش آمادگی و هماهنگی تیمی است. اما ضعف ملموس و نگرانکننده در حوزه فناوری است. بنابراین، تنها تداوم این تمرینات کافی نیست؛ بلکه بازنگری اساسی در محتوای آموزشی، تجهیزات وتأکید بر آموزش فناوریهای روز، گام بعدی اجتنابناپذیر برای صنایع پرخطری مانند نفت خواهد بود. |
| کلیدواژه ها |
| تمرین دورمیزی، حوادث شیمیایی، توانمندسازی، صنعت نفت، ارزیابی عملکرد، فناوریهای نوین |
| وضعیت: پذیرفته شده |
